การพัฒนามาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครู กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบของความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2) พัฒนาและตรวจสอบคุณสมบัติทางด้านจิตมิติของมาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ 3) พัฒนาเกณฑ์ปกติของมาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ 4) วิเคราะห์สภาพปัจจุบันเกี่ยวกับความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ และ 5) วิเคราะห์และเปรียบเทียบสภาพปัจจุบันเกี่ยวกับความมีจิตอาสาของ นักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ จำแนกตาม เพศ กลุ่มสาขาวิชาที่เรียน และระดับชั้นปี กลุ่มกลุ่ม ตัวอย่าง คือ นักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ จำนวน 1,200 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถาม จำนวน 1 ชุด มีค่าความเที่ยงแบบ สัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค เท่ากับ 0.96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ค่าความถี ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติเชิงสรุปอ้างอิง ได้แก่ t-test และ F-test ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ใช้สถิติตรวจสอบความสอดคล้อง ได้แก่INFIT MNSQ, OUTFIT MNSQ ใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (EFA) โดยทำการวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก และใช้การหมุนแกนแบบมุมฉาก ด้วยวิธีแวริแมกซ์ และพัฒนาเกณฑ์ปกติด้วยคะแนนเปอร์เซ็นไทล์และคะแนนที่ปกติ ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้1. ผลผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจของความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ พบว่า ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ด้านความปรารถนาดี ประกอบด้วยตัวแปร จำนวน 14 ตัวแปร องค์ประกอบที่2 ด้านความเสียสละประกอบด้วย ตัวแปรจำนวน 12 ตัวแปร และองค์ประกอบที่ 3 ด้านการพัฒนาสังคม ประกอบด้วย ตัวแปรจำนวน 10 ตัวแปร และ องค์ประกอบที่ 4 การติดตามข้อมูลข่าวสาร ประกอบด้วยตัวแปรจำนวน 5 ตัวแปร ซึ่งทุกองค์ประกอบมีค่าไอแกน (Eigen value) เกิน 1.00 โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนสะสมได้ร้อยละ 58.132. มาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ ประกอบด้วย 4องค์ประกอบ โดยมีข้อคำถามทั้งหมด 41 ข้อ มีค่าดัชนี IOC อยู่ระหว่าง .60 - 1.00 มีค่าความเที่ยงแบบวิธีสัมประสิทธิแอลฟาของครอนบาคทั้งฉบับเท่ากับ 963. เกณฑ์ปกติของคะแนนความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏโดยรวม มีช่วงคะแนนที ตั้งแต่ T19 ถึง [79 (P.08 - P99.79)4. โดยภาพรวมนักศึกษาครูมีจิตอาสาอยู่ในระดับค่อนข้างสูง และเมื่อพิจารณาเป็นรายองค์ประกอบ พบว่า องค์ประกอบด้านความปรารถนาดี ด้านการพัฒนาสังคม และด้านการติดตาม ข้อมูลข่าวสารอยู่ในระดับค่อนข้างสูง ยกเว้นองค์ประกอบด้านความเสียสละ ซึ่งพบว่า อยู่ในระดับปานกลาง5. ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบสภาพปัจจุบันเกี่ยวกับความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ เมื่อจำแนกตามเพศ และระดับชั้น พบว่า โดยรวมไม่มีความแตกต่างกัน แต่เมื่อจำแนกตามกลุ่มสาขาวิชาที่เรียนของนักศึกษา พบว่า โดยภาพรวมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยนักศึกษาที่ศึกษาในกลุ่มสาขาวิชาทางด้านศิลปศาสตร์มีจิตอาสา สูงกว่านักศึกษาในกลุ่มสาขาวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์