โครงการบ้านต้นแบบทางการเกษตรเพื่อการผลิตปุ๋ยชีวภาพ และผักอินทรีย์

Abstract

ปัจจุบันผู้บริโภคผลผลิตทางการเกษตรมีความใส่ใจเรื่องสุขภาพและมาตรฐานของสินค้าเกษตร ซึ่งต้องปลอดภัยจากสารเคมี ทำให้คนส่วนใหญ่หันมาสนใจสารธรรมชาติแทนสารสังเคราะห์หรือสารเคมี เพื่อใช้ในการทำการเกษตรมากขึ้น น้ำหมักชีวภาพจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ช่วยลดปัญหาการใช้ปุ๋ยหรือฮอร์โมนสังเคราะห์ในการผลิตทางการเกษตร การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1.เพื่อหาปริมาณธาตุอาหารพืชที่สำคัญในน้ำหมักชีวภาพ 3 ชนิดที่หาได้ในท้องถิ่น คือ น้ำหมักชีวภาพจากการใช้ผักกินใบเป็นวัสดุหลักในการหมัก, น้ำหมักชีวภาพจากการใช้หน่อกล้วยเป็นวัสดุหลักในการหมักและน้ำหมักชีวภาพจากการใช้ผลสับปะรดเป็นวัสดุหลักในการหมัก โดยใช้จุลินทรย์ พด.2 ในการหมัก2. เพื่อศึกษาผลของน้ำหมักชีวภาพทั้ง 3 ชนิด ที่มีต่อการเจริญเติบโตของผักกาดหอมกรีนโอ๊ค การทดลองแรก การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของน้ำหมักชีวภาพจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรโดยใช้จุลินทรีย์ในการย่อยสลาย วางแผนการทดลองแบบ Complete Randomized Design (CRD) มีทั้งหมด 3 ทรีทเมนต์ ทรีทเมนต์ละ 3 ซ้ำ ประกอบไปด้วย 1.เศษผักกินใบ 2.เศษสับปะรด 3.เศษต้นกล้วย แล้วนำไปวิเคราะห์หาธาตุอาหารที่สำคัญ ผลการทดลองพบว่า ในน้ำหมักชีวภาพเศษผล สับปะรด มีปริมาณไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมมากที่สุด คือ 0.41, 0.11 และ 1.50เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ การทดลองที่สองนำน้ำหมักชีวภาพทั้ง 3 ชนิดที่ได้ไปรดผักกาดหอมกรีนโอ๊ค ทุกๆ 7 วัน โดยวางแผนการทดลองแบบ Complete Randomized Design (CRD) ทั้งหมด 7 ทรีทเมนต์ ได้แก่ น้ำหมักชีวภาพจากเศษผักกินใบที่ระดับความเข้มข้นของน้ำหมักชีวภาพ คือ 1:100 และ 1:200 , น้ำหมักชีวภาพจากเศษผลสับปะรดที่ระดับความเข้มข้นของน้ำหมักชีวภาพ คือ 1:100 และ1:200 หมักชีวภาพจากเศษต้นกล้วยที่ระดับความเข้มข้นของน้ำหมักชีวภาพ คือ 1:100 และ 1:200และชุดควบคุม โดยทุกทรีทเมนต์จะมี 4 ซ้ำ ซ้ำละ 2 ต้น พบว่า น้ำหมักชีวภาพจากเศษสับปะรดที่ระดับความเข้มข้น 1:100 ส่งผลให้ความสูงของลำต้น ความกว้างของทรงพุ่ม จำนวนใบ และน้ำหนักสด มีค่ามากที่สุด