พฤติกรรมความเสื่อมโทรมทางศีลธรรมที่สื่อผ่านสื่อสิ่งพิมพ์และแนวคิดพุทธศาสนาเพื่อการจัดการพฤติกรรมความเสื่อมโทรมทางศีลธรรม

Abstract

งานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ ๓ ประการคือ ๑) เพื่อศึกษาและจําแนกปรากฏการณ์ความ เสื่อมโทรมทางศีลธรรมที่สื่อผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ ๒) เพื่อศึกษาสาเหตุของพฤติกรรมความเสื่อมโทรม ทางศีลธรรมที่สื่อผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ ๓) เพื่อศึกษาและเสนอแนวคิดพุทธศาสนาเพื่อการจัดการ พฤติกรรมความเสื่อมโทรมทางศีลธรรม ภายใต้ขอบเขตการวิจัยคือ ศึกษาเฉพาะเหตุการณ์ที่อยู่ใน ขอบข่ายของการละเมิดศีลธรรม ๕ ประการในพุทธศาสนา จากหนังสือพิมพ์รายวัน ตั้งแต่เดือน สิงหาคม ๒๕๕๐ - มกราคม ๒๕๕๑ เฉพาะหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ หนังสือพิมพ์ข่าวสด หนังสือพิมพ์มติชน และหนังสือพิมพ์คม ชัด ลึก เท่านั้น จากการศึกษาพบว่ากลุ่มที่ ๑ การทําสิ่งมีชีวิตให้ตกล่วงไปฯ จํานวน ๑,๔๐๐ กรณี จากหนังสือพิมพ์ ๒๖๕ ฉบับ กลุ่มที่ ๒ การถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ฯ จํานวน ๕๕๕ กรณี จากหนังสือพิมพ์ ๓๖๓ ฉบับ / กลุ่มที่ ๓ การประพฤติผิดในกามฯ จํานวน ๑๑๓ กรณี จากหนังสือพิมพ์ ๑๒๓ ฉบับ / กลุ่มที่ 4 การ พูดเท็จหลอกลวงฉ้อโกง จํานวน ๕๒ กรณี จากหนังสือพิมพ์ ๕๕ ฉบับ / กลุ่มที่ ๕ การเสพของ มึนเมาคือสุราเมรัยและสิ่งเสพติดให้โทษฯ จํานวน ๓๕๒ กรณี จากหนังสือพิมพ์ ๓๐๑ ฉบับกลุ่มที่ละเมิดศีลธรรม และถูกละเมิดหรือเสียหายมากที่สุดคือ กลุ่มอายุ ๒๑-๓๐ ยกเว้น กรณีการประพฤติผิดในกามฯ ผู้ถูกละเมิดมากที่สุดคือกลุ่มอายุ ๑๑-๒๐ เครื่องมือที่ก่อเหตุมากที่สุด คือ กลุ่มอาวุธปืน-ระเบิด เงินคือปัจจัยหลักของการลักขโมย และยาบ้าคือวัตถุหลักของการเสพพุทธศาสนามองว่า สาเหตุของพฤติกรรมความเสื่อมโทรมเกิดจากโลภ โกรธ และหลง ดังนั้น การเข้าไปจัดการพฤติกรรมภายในต้องอาศัยหลักปัญญาและหลักสมาธิ ส่วนพฤติกรรมที่ แสดงออกภายนอกต้องอาศัยบรรทัดฐานของสังคมพุทธศาสนาและการยอมรับตนเพื่อการจัดการโดยตัวของบุคคลผู้ละเมิดเอง