ผลของการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับ เทคนิค คิด-พูด-เขียน ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

Abstract

การวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้นนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียน ก่อนและหลังที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับ เทคนิค คิด-พูด-เขียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียน หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น กับเกณฑ์ ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน ก่อนและหลังที่ได้รับการ จัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น และ 4) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน หลังที่ได้รับการจัดการ เรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น กับเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเวียงเจดีย์วิทยา สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลําปาง ลําพูน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จํานวน 33 คน ซึ่งได้มาจากวิธีการสุ่ม 3 ขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบสมการเชิงเส้นสองตัวแปร ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น จํานวน 7 แผน แผนละ 2 ชั่วโมง รวม 14 ชั่วโมง มีค่าเฉลี่ยความ สอดคล้องอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.80, SD = 0.21) 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทาง คณิตศาสตร์ ก่อนและหลังที่ได้รับการจัดการเรียนรู้เป็นข้อสอบแบบอัตนัย จํานวน 4 ข้อ มีค่าความยาก (p) อยู่ระหว่าง 50 - 55 ค่า านาจจําแนก (r) อยู่ระหว่าง 64 – 79 และหาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับ โดยใช้สัมประสิทธิ์ แอลฟาของคอรนบาก (Cronbach's Reliabilities Coefficient Alpha) มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .98 และ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ก่อนและหลังที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ เป็นข้อสอบแบบทดสอบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จํานวน 30 ข้อ มีค่าความยาก (p) อยู่ระหว่าง 41 - 66 ค่าอํานาจจําแนก (r) อยู่ระหว่าง 23 - 91 หาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับ โดยใช้สูตร (KR-20) ของคูเตอร์ ริชาร์ดสัน (Kuder and Richardson Method) มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 76 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที่สําหรับ กลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระต่อกันและกลุ่มตัวอย่างเดียว พัฒนาขึ้น ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียน หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ สูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) เทคนิค คิด-พูด-เขียน อย่างมีนัยทางสถิติที่ ระดับ .01 (M = 39.15, SD = 0.03, +32 = 31.78, p = .001) 2) ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของ นักเรียน หลังที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น มีคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 39.15 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 81.56 ซึ่งสูงกว่า เกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (M = 39.15 จากคะแนนเต็ม 48 คะแนน, SD = 4.03, +32 = 7.339, p = .001) 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น สูงกว่า ก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ อย่างมีนัยทางสถิติที่ระดับ .01 (M = 25.36, SD = 2.47, 132 = 34.92, p = .001) และ 4) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน หลังที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น มีคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 25.36 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 84.53 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (M = 25.36 จากคะแนน เต็ม 30 คะแนน, SD = 2.47, t32 = 10.14, p = .001) องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้ คือ การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับ เทคนิค คิด-พูด- เขียน ประกอบด้วยขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 สร้างความสนใจกระตุ้นการคิด และพูด ขั้นที่ 2 สําารวจค้นคว้า กระตุ้นการคิด พูด และเขียน ชั้นที่ 3 อธิบาย ลงข้อสรุป กระตุ้นการคิด พูด และเขียน ชั้นที่ 4 ขยายความรู้ กระตุ้นการคิด พูด และเขียน ชั้นที่ 5 ประเมินผล กระตุ้นการคิด และเขียน ซึ่งช่วยส่งเสริมและพัฒนาความสามารถใน การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น